Prolegomena do teorii ekonomii - Podręcznik dla studentów - Samecki
Nazwa „ekonomia" pochodzi od starogreckiego słowa „oikonomikos", użytego w tytule dzieła Ksenofonta (ok. 444- ok. 353 a.Chr.n.), które traktowało o zarządzaniu gospodarstwem domowym wolnego Greka. W odróżnieniu natomiast od rozważań nad gospodarstwem domowym, których zapoczątkowanie przypisuje się Ksenofontowi, rozważania o niektórych zagadnieniach gospodarstwa społecznego stanowiły w starożytnej Grecji domenę filozofii. Odnajdujemy je w traktatach Platona (427-347 a.Chr.n.), takich jak Politea i Nomoi. Także Arystoteles (384-322 a.Chr.n.) w swojej Polityce i przypisywanej mu Ekonomice traktuje problemy gospodarcze jako zagadnienia polityczno-etyczne. Politykę i jej część wstępną- ekonomikę - uważa za uzupełnienie etyki, za naukę moralną. Ekonomika Arystotelesa obejmuje naukę o gospodarstwie domowym, o produkcji, a także o gospodarstwie zarobkowym i wymiennym wolnego obywatela greckiego.
Poruszone są w niej zagadnienia natury ogólniejszej, jak: wartość, pieniądz, niewolnictwo i podział pracy. Dorobek starożytnego Rzymu nie pozostawił nawet takich prób zastanawiania się nad zagadnieniami gospodarczymi, jakie dała nauka starożytnej Grecji. Niektóre zagadnienia ekonomiczne rozpatrywane były w ogólnych traktatach filozoficznych oraz pracach prawniczych, zgromadzonych później w Corpus Iuris Civilis. W średniowieczu zagadnienia gospodarcze rozważane były przede wszystkim w aspekcie etyki, wynikającej z religii objawionej. Znajdują też swój wyraz w traktatach z zakresu teologii moralnej. Pojawiają się jednak rozprawy poświęcone w przeważającej mierze problemom ekonomicznym. Do takich właśnie można zaliczyć rozprawę De regimine principum (O zarządzaniu księstwem), przypisywaną św. Tomaszowi z Akwinu (1225-1274).